plac kossaka

Plac Kossaków wymaga ponownego zdefiniowania swojej tożsamości i charakteru – opartego na szacunku dla historii, otoczenia i tradycji. Plac powinien stać się przedłużeniem dworu Kossaków – tak jak niegdyś willa była tętniącym życiem miejscem spotkań mieszkańców Krakowa, tak dziś plac powinien pełnić tę rolę. Był malarzem polskiej wsi, tej wsi, gdzie na grzbietach pól „siedzą ciche grusze” i skąd pochodziło wszystko, co było cnotą i zbrodnią, wielkością i małością, chwałą i hańbą – to, co żyło w sposób wyjątkowy, odmienny od reszty świata zarówno pod względem treści, jak i formy, to, co stanowi sedno i istotę polskiego życia”. — Stanisław Witkiewicz, „Juliusz Kossak”, 1912 W obrazach Juliusza Kossaka znajdujemy nie tylko zapis historii Polski, ale przede wszystkim zachowanie krajobrazów polskich wsi, łąk i lasów. To tło i drugi plan służą jako dokument upamiętniający panoramę coraz rzadziej spotykaną, ale głęboko zakorzenioną w naszej świadomości narodowej. Projekt Placu Kossaków stanowi wyjątkową okazję do przywrócenia mieszkańcom Krakowa tego romantycznego krajobrazu i uhonorowania spuścizny artysty.